NETFLIX PRESENTEERT
EEN NETFLIX ORIGINAL-FILM
Je moet opschieten.
We redden het niet.
Jawel. We moeten het redden.
Neem even pauze. Kom.
Mijn beurt.
'Jawel. We moeten het redden.'
Dat was m'n broer, Henry.
Hij wist zeker dat alles wat hij wilde, ook zou gebeuren.
Het zou op tijd droog worden om opnieuw katoen te zaaien.
We konden dit gat graven voor de storm opstak.
Verdomme. Jezus. -Wat is er?
Dit is een slavengraf.
Hoe weet je dat?
In het hoofd geschoten.
Zeker ontsnapt.
Dan houdt het op.
Hoezo?
Ik begraaf m'n vader niet in een slavengraf.
Dat zou hij vreselijk hebben gevonden. Help me eruit.
We moeten wel.
Zo is het genoeg. Kom op.
Je moet eruit.
Verdomme.
Kom op, Jamie. Wacht.
Ik ga een ladder halen.
Henry.
Waar ben je? -Ik ben hier.
Dat was m'n broer, Henry.
Hij wist zeker dat alles wat hij wilde, ook zou gebeuren.
En z'n jongere broer... -Jamie.
...zou hem nooit verraden.
Kom hier. Kom op. Wat heb je nou?
Ik dacht dat je me daar ging achterlaten.
Kom nou. Waarom zou ik dat doen?
Als ik aan de boerderij denk, denk ik aan modder.
Op onze knieën en in ons haar.
Moddervoetstappen op de vloer.
Ik droomde in het bruin.
Goed. Vooruit, til hem op.
Doe hem...
Wacht even. -Stop.
Til hem op, Jamie. Nog een beetje...
Hou op. Zet hem neer.
We leggen de touwen in de lengte eronder.
De kist is te smal. Als hij weer valt, breekt hij.
We kunnen het proberen.
Hap. -Henry, niet doen.
Het is mijn schuld niet.
Ik had ze allebei gewaarschuwd. -Laat ze gaan.
Hap, wacht even.
Kun je ons even helpen?
Die kist moet de grond in.
Ik was een 31-jarige maagd...
...toen ik in de lente van 1939 Henry McAllan ontmoette.
Ik woonde al m'n hele leven in hetzelfde huis, bij m'n ouders.
M'n wereld was klein en hij redde me van een onbeduidend leven.
Echt? Hij zegt dat u gestudeerd hebt.
Ik ben ingenieur.
Een ingenieursdiploma van Ole Miss.
Hoor je dat, Laura? Een ingenieursdiploma.
Laura heeft ook gestudeerd.
Ze heeft een onderwijsdiploma. We zijn apetrots op haar.
M'n zus is de slimste van de familie.
Ze haalde betere punten dan ik. En dat wreef ze er altijd in.
Ze is slim.
Laura, speel na het eten eens wat piano voor ons.
U moet haar horen zingen. Ze zingt als een engel.
Speel straks eens wat voor Mr McAllan.
Mama. -'Ave Maria.' M'n lievelingslied.
Dat zult u prachtig vinden.
Teddy nodigt z'n nieuwe baas echt niet uit om naar hymnen te komen luisteren.
We vragen het hem gewoon zelf. Mr McAllan?
Wilt u na het eten naar muziek luisteren?
Ik hou van hymnen.
Hij houdt van hymnen.
Ik was nog nooit door een man bewonderd. Ik hunkerde naar meer.
Even respijt van het oprechte medelijden...
...en de geveinsde vriendelijkheid voor oude vrijsters als ik.
Hij hoefde de stilte niet vol te praten, zoals ik.
Hij had het zelfvertrouwen dat ik niet had.
Ik was toen niet echt verliefd op hem...
...maar ik was hem zo dankbaar dat alles erbij in het niet viel.
M'n broer Jamie komt volgend weekend op bezoek.
Ik wil je aan hem voorstellen.
Daar is hij.
Broer.
Je ziet er goed uit. -Jij ook.
De lucht hier in Memphis doet je goed. Of komt het door iets anders?
Miss Chappell, dit is m'n broer, Jamie.
Aangenaam. -Het is me een genoegen.
Hij denkt dat hij een personage uit een van z'n toneelstukken is.
Ja, maar welk toneelstuk? Hamlet? Faust? Prince Hal?
Een waarmee je ooit echt iets kunt verdienen.
Wat denk jij?
Je lijkt me eerder een Puck.
Wie is Puck? -'Wat een dwazen zijn deze stervelingen.'
Puck is een bengel.
Een boeman.
Sorry. Ik probeer indruk op haar te maken.
Miss Laura is niet zo snel onder de indruk.
Zullen we? -We zullen.
Ik heb papa verteld dat je er bent.
Ik wil het horen.
Voor ik het wist, werd ik onder water gezogen.
Ik had een hersenschudding en bloedde. Ik was er geweest.
Nog een slachtoffer van de overstroming van 1927.
Dat je me dat nooit verteld hebt.
Da's nog niet alles. -Wat nog meer?
Ik zag een glinsterend licht, net een vallende ster.
Er kwam een grote hand uit. Ik dacht dat God me kwam halen.
Maar dat was niet zo. Het was m'n grote broer, Henry.
Je hebt hem gered. Je bent een held. -Dat is hij zeker.
Wat moest ik dan? Hem laten verdrinken?
Op de toekomst, wat die ons ook zal brengen.
Ik wens je geluk, gezondheid en rijkdom...
...en als ze je wil, een huis vol kinderen.
Ik drink op jullie allebei.
Champagne.
Mag ik even met je vriendin dansen?
Miss Chappell, wil je dansen?
Graag.
Jamie nam de wereld anders waar.
Als hij naar me keek, voelde ik me niet langer onzichtbaar.
Bedankt.
Ik ben zo terug. -Tuurlijk.
Je ziet er mooi uit.
Dat effect heeft Jamie op meisjes. Ze fonkelen voor hem.
Hij mag je. Dat zie ik.
Er is vast niemand die hij niet mag.
Geen enkele vrouw in elk geval.
Henry deed z'n aanzoek niet echt zoals ik me had voorgesteld.
Hij knielde niet en z'n vraag was eerder een mededeling.
Henry was niet romantisch. Daar was hij veel te resoluut voor.
Getrouwd zijn was fijn.
Me overgeven aan Henry en wachten tot hij thuiskwam, dat was m'n levensdoel.
Toen Amanda Leigh werd geboren, was ik volledig aan haar toegewijd.
Maar op een dag veranderde alles.
Voorgoed.
7 december 1941...
...een datum die berucht zal blijven.
De Verenigde Staten van Amerika...
...zijn plotseling en opzettelijk aangevallen...
...door de Japanse marine en luchtmacht.
Er heerste vrede tussen de VS en Japan...
...en door toedoen van Japan...
Papa leende Mr Roberts vrachtwagen om me te brengen.
Dat herinner ik me nog vooral.
De eerste en de laatste dingen.
Die blijven je het beste bij.
We bidden voor je.
Vergeet ons niet.
Natuurlijk niet.
Dat beloof ik.
Pas goed op jezelf. -Doe ik.
Zorg dat jullie je moeder goed helpen.
Oké? -Dat doen we.
Hou die schooiers bij Lilly May weg. Laat haar jong blijven.
Kom terug. -Doe ik.
Zorg dat je terugkomt. Begrepen?
Ik hou van je, mam. -Ik ook van jou.
Ik kan me niet omdraaien.
Ik draaide me niet om.
Als je iemand ziet vertrekken, brengt dat ongeluk.
Ik hield z'n hartslag vast.
Ik herinner me elke hartslag.
Hij was warm en hij leefde.
Ik ken elk plekje in hem.
Ik moest me bedwingen om niet om te kijken.
Ik heb geen lievelingskinderen.
Ik hou van ze allemaal evenveel. Dat doet elke moeder.
Maar in die vier jaar...
...al die tijd dat hij weg was...
...heb ik alleen voor hem gebeden.
God vergeeft het me wel.
Vooruit.
Graaf die geul.
Vooruit, Ruel. Werk eens door.
Ga door. Als we thuiskomen, is het eten klaar.
Wat heb je aan een eigendomsakte?
M'n opa's, oudooms, oma's, oudtantes...
...vader en moeder...
...ploegden, bebouwden, ontdooiden, beplantten, plukten, teelden...
...verbrandden en ploegden opnieuw.
Ze werkten hun hele leven op dit land...
...dat nooit van hen zou worden.
Ze werkten tot ze zweetten, zweetten tot ze bloedden...
...en bloedden tot ze stierven.
Ze stierven met de aarde van deze 80 hectare land onder hun nagels.
Ze stierven al zwoegend op de harde, bruine grond die nooit van hen zou zijn.
Al dat zwoegen voor niks.
Maar volgens de wet hier...
...heb je een eigendomsakte nodig. Erop werken is niet genoeg.
Calvin Augustus heeft hier land...
...en z'n maat Leo heeft hier land gekocht.
Hier liggen een paar hectare land.
Kon je maar een omheining maken met potlood.
Ze worden ook met lood verwijderd.
Het duurt niet lang meer, hè? Rond deze tijd volgend jaar...
...heb ik 20 hectare katoen, 20 hectare haver en 20 hectare rijst.
Stomkop. Rijst groeit hier niet. -Noem je broer geen stomkop.
Toch ga ik het planten. -Daarom word ik geen boerin.
Ik word stenograaf. -Een wat?
Een soort typist.
Ze staan geen zwarte typisten toe. -Je zus wordt de eerste.
Trouwens...
Ik heb een boerderij gekocht, in Mississippi.
We gaan er over drie weken wonen.
Het is 65 kilometer ten zuiden van Greenville.
Hij is groot en oud.
Met een veranda, een vijgenboom...
Vier slaapkamers. Dat zullen de meisjes fijn vinden.
We vinden dit huis fijn.
Nu krijgen ze hun eigen kamer en papa krijgt z'n eigen ruimte.
Papa?
Nu mama dood is, moeten we voor hem zorgen.
We hebben 80 hectare vruchtbaar land. Stel je eens voor.
Wat ben je stil. -Je overvalt me hiermee.
Je wist dat ik m'n eigen boerderij wilde.
Nee. -Dat heb ik je verteld.
Daar had ik geen flauw benul van. Dan had ik het nog wel geweten.
Dan vertel ik het je nu.
Je zult het geweldig vinden.
Echt waar. Wacht maar af.
Lieverd.
Die veranda is heel mooi.
Ja? Welke kamer kiezen jullie? Uitstappen. Jij ook.
Wacht op ons.
Wou je alvast de mooiste kamer gaan uitkiezen?
Wat is er achterom?
Onder de mat moet een sleutel liggen.
Pak hem. -Wie ben jij?
Wij zijn de McAllans.
De huurders van dit huis. Wie ben jij?
Orris Stokes. De nieuwe eigenaar.
Ik heb dit huis drie weken geleden van George Suddeth gehuurd.
Hij heeft 't mij verkocht.
Hij zei niks over huurders.
Dan zal ik z'n geheugen eens gaan opfrissen.
Hij is vertrokken. -Ik heb hem 100 dollar betaald.
Heb je een contract? -Het is met een handdruk bezegeld.
Ik gaf hem 100 dollar, contant. Daar, in die kamer.
Ik heb met hem en z'n vrouw gedineerd.
Jullie kunnen maar beter gaan. -Ik liet hem foto's zien van...
Je bent bedrogen, stomkop.
Stomkop.
Nooit gedacht dat mijn zoon zoiets doms zou doen.
We gaan naar de boerderij. Daar staat een huis.
Daar trekken we in.
We maken er wel iets van.
Tussen de nikkers en de knechten?
Er is nergens genoeg plaats voor ons allemaal. Ik heb gezocht. Kom.
Kijk, lieverd. Dit is ons land.
Een van m'n oudooms, oom Willie...
...had tijdens de Reconstructie een stuk land bemachtigd.
Hij had een eigendomsakte.
Op een dag kwamen er vier blanke ruiters met een pistool...
...die hem met de dood bedreigden.
De akte van m'n oom werd in stukken gescheurd.
Dus ik vraag je: wat heb je aan een eigendomsakte?
Die muilezel maakte me deelhuurder in plaats van deelpachter.
Daarom droomde ik van m'n eigen stuk land.
Daar begon het probleem.
Je komt hier eten. Dus wij krijgen het geld dat je verdient.
Nee, ik ga naar Californië of Chicago. Daar krijgen zwarten goede banen.
Dan is de oorlog voorbij. -Welnee.
Misschien komt Ronsel eerder terug. -Dat wil ik niet.
Want dan... -Hij komt niet eerder.
Vooruit, eten. Spoel de borden af voor jullie gaan slapen.
Hallo.
Goedenavond.
McAllan. Henry McAllan.
En jij bent Hap Jackson.
Ik ben net aangekomen met m'n gezin. Je moet me helpen uitladen.
Bent u de nieuwe eigenaar? -Ja.
U kwam toch pas volgende week?
We moeten uitladen en de haard aanmaken voor het donker wordt.
Goedenavond.
Zeg maar dat hij gaat lopen.
Het is te ver en we hebben geen tijd. Het wordt laat.
Ik schuif niet op voor nikkers.
Hij kan niet bij Laura in de auto...
...en achterin is geen plaats. Alsjeblieft, papa.
Mr McAllan kwam uit Memphis.
Hij wist helemaal niks over het boerenleven.
Hij zei dat hij zo'n vervloekte tractor wilde kopen.
Stel je voor.
Een machine inzetten als je ook gewoon je handen kunt gebruiken.
Ik kan vissen.
Gaat het wel, Mrs McAllan? -Ja, hoor.
Laat hem die luiken repareren, anders vriezen we dood.
We moeten uitladen voor 't gaat regenen.
Zet maar neer.
Rust maar lekker uit, papa. Wij doen het wel.
De meisjes zijn moe. Waar zijn de dekens?
Ze moeten hier ergens liggen.
Kom op, meiden.
Stapel ze maar in de hoek.
'In Londen en Parijs.
Woeste...' -Kun je lezen?
Van m'n zoon Ronsel geleerd. Hij gaat onder generaal Patton vechten.
Greppels graven en aardappels schillen, bedoel je.
Nee, hij is tankcommandant.
Het leger zet echt geen nikkers in hun dure tanks.
Mijn zoon Jamie is pas een goede soldaat. Hij bestuurt bommenwerpers.
Mijn zoon is sergeant. 761e bataljon. Hij noemt ze de Black Panthers.
Knul. Hoe noem je een nikker met strepen?
Een wasbeer.
Waar moet die piano heen? -Ik leg eerst de meiden in bed.
Er is geen plaats. Waar slaap ik dan?
In de aanbouw. -Geen sprake van.
Er ligt geen vloer in. -Alsjeblieft.
Er is geen plaats. -Doe hem weg.
Dan kan hier een bed in met een gordijn eromheen.
Dat zou kunnen.
Geen slaapkamer in de woonkamer.
Ze zet me eruit.
Welnee. -Kan ik je even alleen spreken?
We zetten je er niet uit. -Toen je zei dat we naar dit gat gingen...
...heb ik niks gezegd.
Ook niet toen je zei dat hij bij ons kwam wonen.
En ook niet toen Orris Stokes zei dat de huisbaas je heeft opgelicht.
Maar luister goed. Die piano gaat niet weg.
Het is het enige beschaafde dat we hier hebben.
Je vader kan naar de aanbouw of bij jou in bed...
...want zonder piano ben ik hier weg.
Je bent gewoon oververmoeid. -Nee.
Godverdomme.
M'n betovergrootvader heeft de boerderij gebouwd waarop ik ben opgegroeid.
Op een dag vroeg m'n opa me om een handvol zand te gaan pakken.
Hij vroeg: 'Wat heb je daar?' Ik zei: 'Zand.'
'Dat klopt. Geef maar aan mij.'
Dat deed ik. Toen vroeg hij: 'Wat heb ik in mijn hand?'
'Zand', zei ik.
'Nee, ik heb land vast. Weet je waarom?
Omdat ik de eigenaar ben. Het is van mij.
En later krijg jij het.'
Alleen heb ik het nooit gekregen.
Na de overstroming heeft papa het verkocht.
Hij zei dat de rivier hem had geruïneerd. Maar dat was gelogen.
Hij was allang blij dat hij ervan af was.
Jamie werd piloot in het leger.
Dat is mijn schuld.
Hij moest me beloven dat hij piloot zou worden als hij bij het leger moest.
In de lucht is de strijd niet zo bloedig.
De kust is veilig.
Adam vliegt links van ons.
Inderdaad.
Ik heb m'n dochters verjaardag gemist. Daar is ze niet blij mee.
We zijn zo weer thuis. Ik breng je veilig thuis, Rog.
Daar hou ik je aan. Jij hebt jouw pin-upgirl, ik de mijne.
Maar de mijne komt uit een tijdschrift.
Lieve familie...
Ik ben nu in een dorpje in België dat Tillet heet.
België is een prachtig land ten noorden van Frankrijk.
Papa zou het hier mooi vinden. Er staan veel boerderijen.
Wat is dit?
'Kom vechten?'
Als jullie m'n brief krijgen, ben ik hier al lang weer weg.
We zijn altijd onderweg.
Beman de kanonnen. -Volg me.
Uitrukken.
Vooruit, we vertrekken.
Opschieten.
Heb je je paard neergeschoten? Wie doet nu zoiets, Carl?
Hij vergeet hem te voeren. -Hij at m'n tabak op.
Het is mijn paard. -Genoeg. Hou je mond.
Als je je werk niet kunt doen, moet je hier weg.
Nee. -Dat weet je.
Henry. Ik moet voor Vera en de kinderen zorgen. Ze is zwanger.
Ik bedoel... -Ik heb ook een vrouw en kinderen.
Ik kan nergens anders heen. -Ik heb ook een gezin.
Ik run hier geen goed doel. Je krijgt tot het einde van de week.
Het einde van de week. Dan moet je weg zijn.
Geweld hoort bij het leven op het platteland.
Het is hier vergeven van de dode dingen.
Dode muizen, dode konijnen, dode buidelratten.
Ze liggen op het erf.
Je ruikt de rottende kadavers onder je huis.
Andere wezens dood je om op te eten.
Kippen, zwijnen, herten, kikkers en eekhoorns.
Je plukt ze, vilt ze, ontweit ze, fileert ze en braadt ze.
Je eet, begint opnieuw en doodt weer.
Ik leerde een bloedende wond hechten...
...een geweer laden en afvuren...
...en m'n hand in een zeug steken om het biggetje eruit te halen.
Dat deed ik met m'n handen, maar in m'n hoofd vond ik het niks.
Hallo, Mrs McAllan.
Hallo, Miss...
Zeg maar Vera.
Dit is Alma, een van m'n dochters.
We moeten met u praten.
U kunt ons er niet uit gooien.
We kunnen nergens anders heen.
Zo laat in het seizoen huurt niemand ons nog in.
Dat beslis ik niet, maar m'n man.
Ik vraag u om ons in dienst te houden.
Het is niet aan mij.
En als het wel aan u was?
Alma.
Lieve familie...
De plaatselijke bewoners zijn heel aardig.
Ze zijn anders dan de blanken in ons dorp.
Als ik heimwee krijg, zorgen ze dat we ons hier thuis voelen.
Daar ben ik ze dankbaar voor.
Je vrouw zoekt je. Isabelle is ziek en die andere krijgt het ook.
Ik kom eraan.
Ze heeft kinkhoest. Ga de dokter halen. En zeg tegen je vader dat hij water opzet.
Schiet op.
'Ik wou dat jullie het hadden kunnen zien.
Haar jurk glinsterde zo mooi.
Zelfs de blanke soldaten konden hun ogen niet van haar afhouden.
Zeg tegen Lilly May...
...dat zelfs Lena Horne niet zo goed kan zingen als zij.
Zorg dat Ruel zijn fastball blijft oefenen.
En zeg tegen Marlon...
...dat ik sneeuw voor hem bewaard had, maar dat het gesmolten is.
Dus in plaats daarvan krijgt hij een glas water.'
'En...'
Hap. -Ik kom eraan.
Je vrouw moet komen. Florence moet komen.
M'n dochters hebben kinkhoest...
...en ik kan niet naar de stad, want de brug is weggespoeld.
Je zei dat ze verloskundige was.
Ze is geen arts. -Dat weet ik...
...maar m'n vrouw heeft hulp nodig...
Wanneer begon het hoesten? -Bij Isabelle een paar dagen geleden...
...en bij Amanda Leigh een paar uur geleden.
Nog maar 't begin.
Ze kan u wat meegeven, maar ze kan niet met u mee.
Ik kan je betalen.
Dan kan ik vier dagen niet naar huis.
Wie zorgt er voor mijn gezin? -Alsjeblieft.
M'n vrouw is bang.
Ik kon niet alleen van m'n eigen kinderen houden.
M'n eigen moeder was vaak somber.
Somber zodra ze 's ochtends opstond.
In het maanlicht kuste ze mij en m'n zusjes op de oogleden.
We deden alsof we sliepen.
Dan ging ze naar haar werk...
...en kuste ze de kinderen van een andere vrouw in het zonlicht.
Ik zwoer dat m'n eigen kinderen me nooit hoefden te delen.
Pas op het opstapje.
Dit is Florence, een verloskundige.
Niemand krijgt 'n kind. -De brug is weggespoeld.
Er moet een arts komen.
De brug is weg. Wat moet ik dan? -Hier.
Mijn kinderen hebben dit ook gehad.
Ze moeten drinken. Maar eerst moet dat slijm loskomen.
Het is goed dat u stoom maakt.
Mr McAllan, kunt u nog wat water koken?
Ik wil naar mama.
Dan komt dat slijm wel los.
Ik had meteen naar de dokter moeten gaan. Als ze iets overkomt...
Nu weet ik wat m'n moeder ook wist.
Het komt goed met ze.
Als die andere kinderen iets was overkomen...
...hadden wij het kunnen schudden.
Nu weet ik dat ze ons niet alleen uit plichtsbesef achterliet...
...maar ook uit liefde. -Ik heb dorst.
Hoor je me? Ik wil verdomme...
Hef dat mes... -Nu weet ik...
...dan sla ik je verrot. -...dat liefde een soort overleving is.
We worden beschoten. Wat gebeurt er?
Ik zie ze. Keer om.
Staartschutter is dood.
Dalen.
Stijgen.
Geef links dekking. Optrekken.
Daar gaan we.
Roger.
We zijn losgebroken.
Kom op, Roger.
Neusschutter, ben je daar?
Ik ben er nog. Ik heb hem onder schot.
Aanval van links. -Ik zie ze.
Jeremy. Zeg iets.
Mama?
Goedemorgen.
Wat fijn dat het beter met je gaat.
We hebben goed nieuws voor je.
We willen je een baan aanbieden. Je kunt voor mij komen werken.
Ik heb hulp nodig met de meisjes. Met het koken en het huishouden.
Het is een extra inkomen voor jou en je gezin.
We zijn niet van hen.
We betalen huur en verbouwen onze eigen gewassen.
We zijn hun werktuigen niet.
Jij bent degene die geld wil sparen...
...en zelf land wil kopen om onafhankelijk te zijn.
Zo bereiken we dat. -Ik wil niet dat je voor ze werkt.
Ik werk niet voor hen, maar voor ons. Ik heb al ja gezegd.
'De man is de baas over zijn vrouw, zoals Christus de baas over de kerk is.'
'Een goede vrouw, wie zal haar vinden?
Zij is meer waard dan edelstenen.
Haar man vertrouwt op haar en zal daar rijkelijk bij winnen.'
Al die zondagen. Je luistert echt, hè?
En nu moet je naar mij luisteren.
'In het huis van mijn Vader zijn vele woningen.
Anderszins zo zou ik het u gezegd hebben.
Ik ga heen om u plaats te bereiden.
Dan zullen jullie zijn waar ik ben.'
Dat brengt mij troost.
Het troost me te weten...
...dat ik het op een dag makkelijker zal vinden om op te staan.
Op een ochtend...
...worden m'n kinderen niet meer hier wakker.
Dan zien ze 's ochtends een andere hemel.
Op een ochtend breken we het juk om onze hals...
...en halen we de kettingen van onze voeten af.
Op een ochtend...
Ik bedoel niet in het hiernamaals, maar nu.
Op een ochtend.
Ik zei...
Vuur.
Goed schot.
Ga de tank uit.
Eruit. Ga de tank uit.
Papa.
Ik ben er.
Snel. Bukken.
Haal de hospik.
Ik lag te zieltogen.
Ik lag in bed, wetende dat m'n vrouw mijn werk moest doen.
Florence's handen zaten onder de blaren.
En ze wreef over haar rug als ze dacht dat ik niet keek.
De volgende dag begon het te regenen.
Zware regen, die de bodem heel compact maakte.
We konden niks doen.
We zaten ons twee dagen op te vreten tot de lucht eindelijk opklaarde.
Hap, ben je thuis?
Hoe voel je je? -Met de dag beter.
Zo te zien weet je wel wat je doet.
Een familietraditie.
Hoelang duurt je herstel nog, denk je?
Dokter Turpin zegt zes weken en er zijn er al vier voorbij.
Ik kan maandag wel weer beginnen.
Maandag, denk je?
Ik zeg het maar eerlijk. Ik denk niet dat je alles op tijd in de grond krijgt.
Het zal erom spannen.
Florence en de jongens werken overuren.
En we moeten de akker opnieuw ploegen vanwege die regen.
Dat weet ik. Hadden we de regen maar onder controle.
Jullie hadden al planten moeten zetten, maar de akker is niet eens gereed.
Ik kan niet langer meer wachten. Jij bent een boer. Dat begrijp je wel.
Als je nou 'n muilezel had...
Dan was je zo klaar.
Dat beest had tetanus. -Dat weet ik.
Florence en de jongens...
Je zult er een van mij moeten huren.
Ik krijg de helft van je oogst als afbetaling.
Stuur een van je zonen om hem op te halen.
Ik was vergeten te zeggen dat Florence voorlopig niet kan komen werken.
Komt ze niet terug?
Tot eind juli niet. Pas als de akkers zijn ingezaaid.
En Hap? -Gebroken been. Dat heb ik je gezegd.
Nee. -Jawel.
Niet waar. -Jawel.
Ik heb hulp nodig. Leen ze een muilezel...
Nee, ik kan hem geen muilezel lenen. Die leen je niet zomaar uit.
Zal ik hem meteen maar de hele boerderij geven?
Als ze de akker niet op tijd ingezaaid krijgen...
...huren ze er maar een van ons, voor de helft van hun oogst.
Lastig voor hen, fijn voor ons. -Hap werkte voor ons toen hij viel.
Nee, Hap Jackson werkte voor zichzelf toen hij viel.
Een boerderij is een bedrijf. -Maar ik vind...
Dat kan me niks schelen. Ik heb al ons geld in de boerderij gestoken.
Alles.
Als we dit jaar geen geld verdienen, komen wij in de problemen.
Begrijp je dat?
Nou?
Mooi zo. Kom.
8-30-62.
Toen versloeg het Geconfedereerde leger het Unieleger in de Slag bij Richmond.
Hij wist vast niet dat ik de cijfercode kende.
Mrs Jackson?
Ik ben dr. Pearlman. Ik kom uw man behandelen.
Bedankt. Kom binnen.
Voor die tijd had ik gezegd dat alle blanken hetzelfde zijn.
Henry bleef kwaad op me. Hij negeerde me in bed.
Ik genoot lang niet altijd van het vrijen...
...maar daardoor voelde ik me wel getrouwd.
Ik zou hem nooit hebben geweigerd.
Hoe kon hij mij weigeren?
Dit is een plechtig, maar prachtig moment.
Generaal Eisenhower heeft me verteld...
...dat het Duitse leger zich heeft overgegeven aan de VN.
In heel Europa wapperen de vlaggen van de vrijheid.
We hebben deze overwinning te danken...
...aan de voorzienigheid die ons heeft geleid...
Hitler is dood. -De oorlog is voorbij.
Het is voorbij, hè?
De oorlog is voorbij.
We zijn in vijandelijk gebied.
Je bent er geweest, blank uitschot.
We overrijden ze. Let op, rechts van je.
Je bent dood.
Zaterdag was m'n lievelingsdag.
De enige dag dat ik echt schoon was.
Moet ik gaan zitten? -Ja.
De rest van de week stonken we.
Mama, er komt iemand aan.
Oom Jamie.
Kom je oom Jamie eens omhelzen.
Wie is dat? M'n kleine Amanda?
En dit? M'n kleine Bella.
Geef oom Jamie eens een knuffel.
Wat zijn jullie groot geworden.
Wie is dat?
Kom, meiden.
Je ziet er goed uit.
Jij ziet er vreselijk uit.
Hou je vooral niet in. -Kom mee.
Zie je dat uniform?
M'n mooie schoonzus.
Welkom thuis. -Kom hier.
Kijk eens wat hij nog meer heeft.
Hoe vind je het hier, in Henry's zogenaamde paradijs?
Begroet je je eigen vader niet, jongen?
Lieve papa. Wat heb ik je gemist.
Hij jou ook, maar dat zal hij nooit toegeven.
Wedden dat hij geen tabak meer kauwt en geen zwarten meer haat?
Dat je helemaal bent komen lopen.
Ik wilde jullie niet lastigvallen.
Dat is het laatste wat ze zei.
Hoe is het om een oorlogsheld te zijn?
Ik zou het niet weten. -Hou toch op.
Het leger heeft me geschreven over je medailles.
De hoogste onderscheiding die een piloot kan krijgen.
Zeiden ze dat?
Ik heb gewoon geboft.
Dat kan niet iedereen zeggen.
Je hebt er vast veel vrouwen door gekregen.
Daar heeft Jamie nooit medailles voor nodig gehad.
Wat dat betreft lijkt hij op mij.
Je moeder was het mooiste meisje in heel Greenville.
En ze zaten allemaal achter me aan.
Eén ding weet ik zeker.
Om die medailles te krijgen, moet je veel moffen hebben omgelegd.
Hoeveel heb je er gedood, denk je? Vijftig? Honderd?
Ik weet het niet. -Raad eens.
Ik weet het niet.
Wat is er?
Je moet toch weten hoeveel soldaten je hebt gedood.
Eén ding weet ik zeker.
Meer dan één.
Weet je...
Ik heb die ene tenminste recht in de ogen gekeken voor ik hem doodschoot.
Dat is anders dan op anderhalve kilometer hoogte bommen droppen.
Papa. Kom op. -Hij kan me doodvallen.
Waarom deed je dat nou?
Hij is gewoon trots op je.
Dat is alles.
Ja. -Maar hij heeft gelijk.
We moeten gaan slapen.
Kun je op de bank slapen?
Goed om je te zien, broertje.
Fijn dat ik hier mag logeren.
Je hebt slaap nodig.
En je moet eten. Je moet aankomen. -Het waren er eerder zes.
Zes? Wat bedoel je?
Kilometer hoogte. Vanaf die hoogte dropten we bommen.
Hoe kun je vanaf die hoogte iets zien? -Je ziet best veel.
Wegen, steden, fabrieken.
Alleen geen mensen.
Op zes kilometer hoogte lijken het nog geen mieren.
Papa heeft gelijk.
Zoiets hoor je te weten.
Welterusten.
KLEURLINGEN
Ik ben weer thuis. Hiep, hiep, hoera.
Tupelo. Volgende halte: Tupelo.
Roetmop, kaffer, potkachel, nikker.
Je vecht voor je land en als je terugkomt, is er niks veranderd.
HIER BEDIENEN WE ALLEEN BLANKEN
Hallo, Ms Tricklebank.
Ronsel. Ben jij dat?
Voor zover ik weet wel.
Wat ben je groot geworden. Hoe gaat het? -Heel goed. En met u?
Goed. Heb je je ouders al gezien?
Nee, ik wilde eerst wat dingen voor ze kopen.
Hallo, Ronsel. Ik ben Mrs McAllan. Je ouders werken op onze boerderij.
Aangenaam. -Je moeder praat vaak over je.
Wat zullen ze blij zijn om je te zien.
Was dat alles?
Nee. Ik moet alleen nog suiker en snoep pakken.
Suiker en snoep?
Ja. De suiker is voor m'n moeder, het snoep voor Marlon en Lilly May.
Ik wil ze verwennen.
Met m'n soldij. -Dat zullen ze fijn vinden.
Een fijne dag nog, Mrs McAllan.
Kijk eens aan. Een zwartjoekel in uniform.
Waar wou jij naartoe?
Neem me niet kwalijk. Ik wil gewoon naar huis.
Niet via deze deur. -Papa, dit is Ronsel.
De zoon van Hap en Florence. Hij is net terug.
Daarom probeer je de voordeur te nemen.
Je bent vergeten waar je bent.
Nee, helemaal niet. -Volgens mij wel.
Ik weet niet wat je daar allemaal mocht...
...maar nu ben je in Mississippi, nikker. Hier ga je door de achterdeur.
Vooruit, jongen. We willen hier geen problemen.
U hebt helemaal gelijk.
In Europa hoefden we niet door de achterdeur.
Generaal Patton zette ons aan het front.
Weet u wat we hebben gedaan?
We hebben Hitler en die moffen in de pan gehakt.
Terwijl jullie veilig thuis zaten.
Henry, ik ben hier bijna klaar.
Ik ben weer thuis.
Heer, zegen ons en deze gaven die wij van uw mildheid zullen ontvangen.
Door Christus, onze Heer.
Heer, dank u voor de zonneschijn...
...waardoor het katoen kan groeien, en voor onze gezondheid.
En Heer Jezus, waak alstublieft over m'n zoon Ronsel...
...waar hij ook is.
Amen.
Ronsel.
Lieverd.
Wat ben je volwassen geworden.
En knap.
Marlon. Je bent net zo groot als ik. Wat ben je gegroeid.
Waar zijn de medailles voor? -Hoe was de reis?
Omdat je Duitsers hebt gedood? -Waarom zei je niet dat je kwam?
Laat hem met rust...
...zodat hij z'n vader kan begroeten.
Ik wist dat je zou komen. Ik heb ervoor gebeden.
Dank u, God.
Kijk eens naar je.
Wat is er met jou gebeurd?
Ga naar je broers. -Ik heb boodschappen.
Ga zitten.
De voorzienigheid.
Wil je rijst?
Dank u, God. -Amen.
Ik wist niet dat je rookte.
Er is veel veranderd.
Heb je genoeg gegeten?
Ik zit vol. Ik heb gedroomd van die broodjes.
Ik heb over jou gedroomd.
Wat droomde je?
Je bent nu thuis, gezond en wel.
We kunnen de hulp goed gebruiken.
Nu kunnen we de schade van het ongeluk inhalen.
We betalen het pandrecht en dan zijn we volgend jaar weer huurders.
Misschien heeft hij zelf plannen. Laat hem z'n eigen weg volgen.
Nee, mama.
Natuurlijk blijf ik hier.
Natuurlijk.
Dan kan ik nadenken over de toekomst en de oorlog van me af zetten.
Wat wil hij nou weer?
Goedenavond, Mr McAllan. -Goedenavond, Hap. Florence.
Dit is m'n zoon Ronsel over wie ik u heb verteld.
Ik heb hem al ontmoet.
Ik wil je even alleen spreken.
Ik ben geen kind.
U kunt m'n vader rustig spreken waar ik bij ben.
Goed. Je haalt je veel problemen op de hals...
...door je zo te gedragen als bij Tricklebank.
Dat soort problemen wil je niet.
Voor jezelf niet, en ook niet voor je familie.
Wat heb je gedaan?
Hij kan niks gedaan hebben.
Ik wilde gewoon de winkel uit. -Via de voordeur.
Toen m'n vader er iets van zei, werd hij bijdehand.
Hij zette ons op onze plaats.
Is dat waar?
Dan moet je je excuses aanbieden.
Het spijt me.
Zeg dat ook tegen m'n vader.
Ronsel gaat morgen na de kerk wel even naar hem toe. Nietwaar?
Welkom thuis.
Een fijne avond nog.
Vechten heeft geen zin. Ze winnen toch.
Ik ben het gewoon niet gewend om een gevecht uit de weg te gaan.
Niet meer.
Hoelang ben je al terug? -Een paar weken.
Hoe vind je het in Marietta? -Het is een heel leuk stadje.
Geef die maar aan mij. Dan stop ik hem hierin.
Bedankt, Ms Tricklebank. Een fijne dag nog.
Het beste.
Kijk nou.
Wat doet hij? -Wat heeft hij?
Zeker net terug van de oorlog.
Niks aan de hand.
Een auto. De uitlaat knalde. De klep zal wel vastzitten.
Ze zeggen dat het ooit ophoudt.
Jij bent Ronsel. Haps zoon.
Jamie McAllan, Henry's broer.
Aangenaam.
Ben je komen lopen?
Ik geef je een lift.
Kom voorin zitten. -Ik zit hier goed.
Instappen, soldaat. Dat is een bevel.
Hoe wist u dat u m'n meerdere bent? -Ik was kapitein.
Ik heb onder genoeg zwarte kapiteins gediend.
Je volgde m'n bevel op. Ik wed dat je sergeant was.
761e tankbataljon.
'Vooruit in de strijd.'
We waren generaal Pattons voorhoede.
En u?
Ik vloog in B-25's.
Hoe vind je het om weer in de delta te zijn, sergeant?
Ik ook, ja.
Je had ruzie met m'n vader. -Ik bood m'n excuses aan.
Hij is een onaangename oude zak. Hij had het vast verdiend.
Proost. -Nee, bedankt.
Ben je altijd zo koppig of alleen als een blanke vriendelijk tegen je is?
Neem een slok.
Wat ben jij voor een onderofficier?
Niet knoeien. Dat is m'n medicijn. Ik heb het nodig.
Pisten jullie weleens in jullie helm?
Heel vaak. -Wij hadden een plasbuis in de cockpit.
Soms was het makkelijker om in de helm te plassen.
Maar op zes kilometer hoogte bevriest die pis binnen een minuut.
Is het daar zo koud?
Ja. Wel 30 graden onder nul.
Ik ben tijdens een lange vlucht een keer vergeten dat ik in m'n helm had gepist.
Boven het doelwit zette ik m'n helm weer op.
We dropten bommen en ontweken de luchtafweer.
Opeens voelde ik iets langs m'n gezicht druppelen.
Ik dacht dat ik gewond was.
Ik stonk een uur in de wind.
Op de officiersclub hebben ze u zeker wekenlang uitgelachen.
M'n vrienden bleven me ermee pesten. Degenen die niet gesneuveld zijn.
Ik heb ook vrienden verloren.
Op hen.
'Ik kon pas naar huis als...'
Alles in orde, Mr Jamie? -Helemaal.
Ik heb Ronsel gewoon een lift gegeven.
Ik ga zaterdagmiddag weer naar de stad.
Als je wilt, kom ik langs om te kijken of je een lift wilt.
Graag.
Ik heb iets voor je.
Wat veel.
Ik geef het aan je broer en je zus.
Nee. Ik heb het voor jou gekocht. -Ik kan het niet opeten.
Ik wacht tot je het eet.
Dank je.
Eet het op, bewaar het niet.
Ik wil Lilly May en Marlon er niet mee zien.
Ik hou van je. -Ik ook van jou, lieverd.
Ik kan het niet.
Ik heb het geprobeerd.
Het spijt me.
Ik kan niet...
Ik kan niet zwemmen.
Niks aan de hand, Jamie.
Ik ben het. Alles is in orde.
Kom maar hier.
Nee, ik kan het niet.
Jamie. -Ik moet weg.
Zoals gewoonlijk was Henry er niet als er iets ergs gebeurde.
Hij was met papa zwijnen gaan kopen, dus ik was alleen met de meisjes.
Vera?
U moet me naar de stad brengen.
Ik ga Carl vermoorden.
Kom even zitten, dan praten we...
Daar heb ik geen tijd voor.
Hij is bij haar.
Hij misbruikt Alma en Renie.
Amanda Leigh, ga met je zusje naar binnen.
Vooruit, ga achterom. Nu.
Vera? -U moet me naar de stad brengen.
Ik kan niet rijden. -Ik zag u rijden.
Daar heb ik problemen mee gekregen. M'n man heeft de sleutels afgepakt.
Kom.
Ze vonden Carls lichaam langs de weg naar de stad.
Florence had haar over Main Street zien lopen, helemaal onder het bloed.
Ze zei dat ze eruitzag alsof ze erin had gebaad.
Vera had hem 17 messteken toegebracht.
Maar dat hoorde ik allemaal later pas.
Ik ging te zeer op in m'n eigen ellende.
Wat is er, mama?
Wees een grote meid en ga Florence halen.
Weet je de weg nog? Goed zo. Ren zo hard als je kunt.
Ik heb ook een kindje verloren.
Hij heette Samuel.
Als kind kwam ik hier vaak.
Als ik alleen wilde zijn en m'n hoofd leeg wilde maken.
Je hebt het hier mooi ingericht.
Hier.
Waarom bent u zo aardig tegen me?
Zo te zien had je er een nodig.
Gelul.
We vlogen ergens boven Oostenrijk.
We raakten in gevecht met een hele zwerm Messerschmitts.
Ze zaten overal.
Ze schoten m'n staartschutter en m'n copiloot dood.
Toen sloot ik een deal met God.
Als hij me zou redden, zou ik iets goeds doen.
Ik had nog geen idee wat, maar...
...toch beloofde ik het.
Voor ik het wist, kwam er een groot aantal P-51's aan.
Net een cavalerie-eenheid.
Ze schoten die Duitsers zo uit de lucht.
Het was net of God engelen had gestuurd.
De P-51's hadden een rode staart.
Een ervan kwam naast me vliegen.
Ik keek en ik dacht dat ik hallucineerde.
De gevechtspiloot...
...was een kleurling.
Hij salueerde...
...en ik salueerde terug.
De mannen die die dag stierven, waren echtgenoten en vaders.
Het waren goede mannen.
Veel betere mensen dan ik.
Maar ach.
We hebben iets voor je meegebracht.
Dit is voor jou, mama.
Je moet...
Je kunt niet douchen zonder het scherm eromheen.
Waar doen we dit?
Wat vind je? Hier, in het water?
Je moet me helpen uitvissen waar dit moet liggen.
Wat vind je? Hierin? Je ruikt het.
Mama, oom Jamie bouwt een douche voor je.
Engeltje. Je zou me waarschuwen als ze kwam.
Je wilt vast graag wat meer privacy als je je wast.
Wat vind je ervan?
Geweldig.
Bedankt.
Ik ga water halen.
Ze ruiken heerlijk.
Hij eet haast niks. Hij slaapt haast niet.
Hij kan niet stilzitten en niet bewegen.
Alsof hij gaar zit te koken.
Alsof hij ergens op wacht.
Tot iets wat nog niet gebeurd is, toch gebeurt.
Kom op. Die fles drinkt zichzelf niet leeg.
Het wordt al donker.
Rustig aan. Hoe gaat het?
Ik zou ook blij zijn om mij te zien.
Ben je niet moe?
We moeten hem laten gaan. -We dwingen hem niet te blijven.
Hij blijft hier omwille van ons.
En als hij wil blijven?
Het blijft niet altijd zo.
Zodra ik ben genezen...
...gaan we hier weg.
Alles komt goed.
Ook met hem, als hij z'n eigen plek krijgt.
Komt alles goed? -Dat garandeer ik je.
Weet je dat nog? -Nou en of.
Je mag niet zo lang op dat gebroken been staan.
Je moet het laten genezen om weer te kunnen lopen.
Als ik niet kan dansen, hoef ik niet te lopen.
Je bent een prachtvrouw.
De Silver Star? Verrek.
Laat maar. Die kreeg ik omdat ik iets stoms deed.
Mis je het weleens om daar te zijn?
Ik bedoel niet om beschoten te worden. Maar soms mis ik het.
Ik ook.
Daar was ik een bevrijder.
Ze stonden in rijen op straat op ons te wachten.
Ze gooiden met bloemen en juichten.
Hier ben ik gewoon een nikker die het land bewerkt.
Ik mis m'n collega's ook.
Ik denk elke dag aan ze. -De wereld zien.
Italiaanse meisjes, Engelse meisjes...
Die behaarde Griekse meiden met die grote bossen schaamhaar.
Dat was echt geweldig.
Ooit met een blank meisje gevreeën?
Shit. Krijg nou wat.
Vertel eens.
Het leger gaf ons aparte barakken...
...apart donorbloed en aparte latrines.
Maar de Europese meisjes hadden geen enkel probleem met ons.
Op een dag waren we in Wimborne.
Toen gaf een Engels meisje me een klap op m'n kont.
Ik had haar nog nooit gezien.
Een blanke soldaat had haar verteld dat we meer op apen leken dan op mensen.
Ze zocht m'n staart.
Sorry dat ik daarom lach.
Dus we grepen elke kans om ze te laten zien hoe menselijk we waren.
Ja. -Ook Duitse meisjes?
Die blik ken ik.
Ze moet heel speciaal zijn geweest.
Maar dat is verleden tijd. Nu ben ik hier, waar ik thuishoor.
Precies waar ik thuishoor.
En ik gooi m'n leven weg.
Ik breng je veilig thuis, Rog. -Daar hou ik je aan.
Aanval van links.
Staartschutter is dood.
Jeremy. Zeg iets.
We trekken hem er morgen wel uit.
Het spijt me.
Kijk je even?
Het is half tien. Sta je nu pas op?
Ga je de hele dag liggen luieren terwijl je broers en zussen zwoegen?
Wat heb je toch?
Wat mankeert je toch?
Er is een brief voor je. Helemaal uit Duitsland.
Duitsland.
Wie is Resl? Ress...
Is het een man of een vrouw?
R-E-S-L. Ressil, Reecil... Hoe spreek je dat uit?
Iemand die ik kende.
Waar ga je naartoe? -Ik kom zo weer terug.
Ronsel.
Vind je dat grappig? Zonde van al die melk.
Nou ja. Het is nu eenmaal gebeurd.
Het is niet erg, als het maar iemand anders z'n melk is.
Wat krijg je van me? Eén dollar 50? Twee dollar?
Dan betaal ik je ervoor.
Het gaat niet om het geld. -Wat wil je van me?
Wat heb je toch? Wees een vent.
Ik gooi 'n emmer om en dan ben ik geen vent?
Je gedraagt je er in elk geval niet naar.
Je doet wat je wilt, je blijft hele dagen weg...
...en als je hier bent, ben je dronken. -Dat gaat je niks aan.
Als je in mijn huis woont en op mijn land werkt, wel.
Het spijt me, baas.
Het is mijn schuld niet dat je boerderijdroom in duigen valt.
Of dat je katoenvelden onder water staan.
Weet je wat jouw probleem is? Je weet niet wat je waard bent.
Je weet niet wat je als man hoort te weten.
Doe je ogen eens open. -Hoezo?
Je bent zo druk bezig met de baas uithangen...
...en met jezelf, dat je niet ziet hoe ongelukkig je vrouw is.
Pas op je woorden.
Wat wou je eraan doen?
Weet je wat, broer?
Prima, ga maar. Je leeft maar zoals je zelf wilt.
Maar doe het ergens anders.
Goed, ik ga wel naar de stad. -Niet naar de stad.
Morgen ga ik een paar dagen naar Greenville om vee te kopen.
Als ik terugkom, moet je hier weg zijn.
Wat mankeert je toch?
Je had je gezicht moeten zien.
Dit is niet grappig.
Au contraire. Het is heel grappig.
Je bent knettergek.
Daar heb je gelijk in.
Waarom loop je in de regen?
Het doet er niet toe.
Wat is er met jou aan de hand?
Wat is het ergste wat je ooit gedaan hebt?
Iets slechts.
Waarvan je wist dat je er iemand pijn mee zou doen...
...maar je deed het toch.
Dat ik deze vrouw heb verlaten.
Wel heb ik ooit.
Gefeliciteerd, je bent vader geworden.
Hij heet Franz.
Franz. Mooie naam.
Wat ga je nu doen?
Ze wil dat ik terugga naar Duitsland. -Dat is ver weg.
Heel ver.
En wat is het ergste wat jij ooit hebt gedaan?
Ik? Ik ben de goedheid zelve.
Vast, ja.
Hoofd omlaag.
Zouden ze ons gezien hebben?
Ik weet het niet.
We zijn er.
Ik ga hier binnenkort weg.
Ik wilde je succes wensen.
Je bent 'n vriend.
Ik wil dat je dat weet.
Jij bent ook een vriend.
Je bent een goed mens.
Het beste.
Ik hoop dat je naar je zoon kunt.
Naar je gezin.
Zorg goed voor jezelf.
Jij ook.
Heb je honger? -Nee, bedankt.
Waar is iedereen? -In de kerk. Late dienst.
Geef hier.
En daar is hij. Alweer dronken. -Oom Jamie.
Hallo, lieve familie.
Wie zat daar verdomme bij je in de wagen?
De wagen die jij bestuurde. Wie was dat?
Ronsel Jackson. Hoezo?
Waarom zat die nikker naast je alsof jullie boezemvrienden zijn?
Omdat ik dat zeg. Nog iets?
Klootzak.
Je bent geen flikker waard, weet je dat? -Ja, dat weet ik.
Meneer de grote oorlogsheld.
Je bent een zatlap, meer niet. Geef me de sleutels.
Ga nou maar.
Wil je hem helemaal voor jezelf?
Als hij zo zat is, heb je toch niks aan hem.
Wat? -Ik weet dat je achter hem aan zit.
Papa. -Henry is te stom om het te zien...
...maar ik niet.
Heb je m'n brief gezien? -Die uit Duitsland?
Oké. Wacht even.
Maak je niet druk. Wacht tot je vader terug is.
Eet je vanavond met ons mee?
Ga je ergens naartoe?
Ja. Misschien naar het westen.
Een oorlogsmaat van me woont in Los Angeles.
In Los Angeles? Waar heb je het over?
Heeft hij het je niet verteld? -Wie heeft me wat niet verteld?
Henry.
Hij stuurt me weg.
Het is maar beter zo. -Dus je vertrekt gewoon?
Was je wel van plan om afscheid te nemen?
Natuurlijk. De eerste bus gaat pas om twee uur.
En de meisjes dan? Ze zullen ontroostbaar zijn.
Laura, ik kan hier niet blijven.
Je hoeft hier niet weg.
Kom hier. -Pak hem.
Kom hier. -Grijp hem.
Hou hem tegen de grond.
Sla die nikker. -Mep hem.
Trek hem overeind.
Trek je schoenen aan en kom mee.
Jezus. Laat hem gaan. -Hou je kop.
Echt niet. Laat hem gaan, verdomme.
Luister, jochie. -Noem me geen jochie.
Gebruik dat ding of richt het ergens anders op.
Of je doodt ons allebei maar.
Verraad je je eigen bloed omwille van een nikker?
Doe het maar.
Vooruit. -Laat het bewijs zien.
Hij is schuldig. -Dood hem.
Heb je met die vrouw gepaard?
Wat kan jullie die Duitse hoer schelen?
Die Fräulein-krengen hebben onze jongens de dood in gejaagd.
Dat ze daar met haar halfbloedje aan wordt herinnerd, noem ik gerechtigheid.
Bek dicht, nikkervriendje.
Hoe weet je of Ronsel wel de vader is?
We vragen het hem. Ben jij de vader van dit...
Ik kan niet 'kind' zeggen. Dit gedrocht?
Vooruit, zeg het.
Ja. -Hij heeft het gezegd.
Daar staat de doodstraf op.
Papa?
Hij schiet niet.
Hij heeft het lef niet om iemand van dichtbij dood te schieten. Of wel?
Je schiet je eigen vader niet dood.
Nog één verkeerde beweging en ze vermoorden je.
Wat doen we met hem?
Ik zeg het toch? Hij houdt z'n mond wel. Ja, toch?
Laat hem vrij.
Je bent niet in de positie om eisen te stellen.
Die nikker moet gestraft worden.
Mijn zoon gaat beslissen hoe.
Goed.
Wat wordt het?
Jij mag kiezen.
Als je wilt dat hij blijft leven, bepaal jij de straf.
Z'n tong, z'n ogen of z'n ballen?
Maak een keuze.
Kiezen, verdomme.
Z'n tong.
Hou hem overeind. -Ga de ladder halen.
Neem je tijd. Het komt goed.
Ik zorg voor je.
Strek z'n benen. -Hou ze recht.
Ik heb hem.
Haal adem.
Het komt goed. Hou die lamp omhoog.
Til hem op.
We hebben je. -Weg hier.
Lieverd, toch.
Ik hield z'n hartslag vast.
M'n kind.
Ik herinner me elke hartslag.
Hij was warm en hij leefde.
Ik ken elk plekje in hem.
Het is precies wat je denkt.
Ze namen Ronsel te grazen.
Het waren er te veel.
Wat? Wat is er met hem gebeurd? -Het waren er te veel.
Jamie. -Ik kon ze niet tegenhouden.
Wat hebben ze gedaan? Leeft hij nog?
Ze dwongen me te kiezen. -Wat?
Wakker worden.
Ik wil je recht in je ogen kijken.
Ik stel het op prijs.
Tot over een paar dagen dan.
Je vader. Hij is vannacht gestorven.
Hoe? -Hij is vredig in z'n slaap gestorven.
Hap. -Henry, niet doen.
Het is mijn schuld niet.
Ik had ze allebei gewaarschuwd. -Laat ze gaan.
Hap, wacht even.
Die kist moet de grond in.
Ik stel het op prijs.
Laat je jongens helpen.
M'n zoons komen niet van die kar af.
'De mens, van een vrouw geboren, is kort van dagen, en vol onrust.
Hij komt voort als een bloem en wordt afgesneden.
Ook vlucht hij als een schaduw, en bestaat niet.
Ja, voor zo iemand doet U Uw ogen open...
...en U brengt mij met U in het gericht.
Wie zal een reine geven uit een onreine? Niet één.
Als een boom wordt omgehakt, is er nog hoop dat hij weer opbloeit.
Maar een man sterft en is krachteloos.
Het water loopt weg uit een meer en het valt droog.
Zo gaat een mens liggen en hij staat niet meer op.
Totdat de hemel er niet meer is, zullen zij niet ontwaken...
...of gewekt worden uit hun slaap.'
Amen.
Kom op, broer. Amen, papa.
Kom, meisjes. -Florence?
Geef dit aan Ronsel.
Als je hem ziet.
Ik heb altijd dezelfde nachtmerrie.
Eerst zit ik met een helm op in een tank.
Dan zit ik achter in een auto met een jutezak over m'n hoofd.
Ik schreeuw. M'n lippen bewegen en ik voel ze trekken.
Maar ik kan geen geluid uitbrengen.
Ik hoop dat papa's voortijdige dood...
...de familie Jackson een beetje vrede heeft gebracht.
Mij brengt het geen vrede.
Intussen blijf ik hopen dat m'n vriend Ronsel het geluk heeft gevonden.
Maar houdt m'n verhaal hier op?
Het zwijgen opgelegd, verslagen.
Onderdrukking, angst, verminking.
Je moet heel goed in je schoenen staan om dat te verwerken.
Dan zou ik moeten afkicken van het laudanum en het zelfmedelijden...
...en moeten reizen met een kaartje in m'n zak waar 'stom' op staat.
En uiteindelijk...
...zou ik weer de Atlantische Oceaan moeten oversteken.
Deze keer niet voor een oorlog.
Maar uit liefde.
Ronsel.
Dus zo eindig ik m'n verhaal.
Met liefde.
Ondertiteld door: Juliëtte van Gurp